La Marmotte 2011

Blog - La Marmotte 2011

Nu mijn leventje als advocate echt is begonnen, blijkt het maar moeilijk om deze baan te combineren met het wedstrijdrijden. Daarom ben ik me langzaamaan meer gaan toeleggen op het ‘toeren’. Maar, niet zomaar toeren, ik merk dat ik het toch wel erg leuk blijf vinden om hard te rijden. Daarom besloot ik om samen met Maarten La Marmotte te gaan rijden, een cyclo van 174 km die over 4 alpencols gaat, de Col du Glandon, de col de la Telegraphe de Galibier en tot slot de Alpe d’Huez. Deze tocht is een cyclo, dat wil zeggen dat het een toertocht met een wedstrijdelement is. Gelukkig kon ik op het laatste moment een startnummer bemachtigen, in de laatste startgroep, maar ik was al blij dat ik er nog één kreeg.

Na eerst nog een monstertocht in de Vogezen te hebben gemaakt kwamen we op maandag 27 juni aan in de Alpen. Op dinsdag besloten we de hele ronde van La Marmotte te gaan verkennen met uitzondering van Alpe d’Huez. Het was die dag verschrikkelijk heet en ik vond het zwaar. Ik merkte dat ik toch wel echt een gigantisch mietje ben in de afdalingen, en was blij dat de afdaling van de Glandon geneutraliseerd is. Op woensdag nog een klimmetje gemaakt naar Oz en Oisans om de startbewijzen op te halen en op donderdag moesten we in Alpe d’Huez zijn om de startnummers te halen. Natuurlijk deden we dat op de fiets en ik merkte dat ik dat goed omhoog kwam. In iets meer dan een uur, 1 uur en 3 minuten, was ik bij het officiele eindpunt. Het zat hierdoor wel goed met de moraal voor La Marmotte zaterdag.

Na een slechte nacht slaap was het dan zover, vroeg ons bed uit op zaterdag, voorbereidingen treffen en proberen zoveel mogelijk te eten.. Dat laatste bleek nog niet zo makkelijk, ik kreeg geen hap door mijn keel, maar toch 2 stukken stokbrood weg kunnen krijgen! Toen begon ‘het grote indekken’. Slecht geslapen, slecht gegeten, ik zal vast geen goede tijd rijden… Mijn streven was 8.30 uur, maar was eigenlijk bang dat ik dat niet zou gaan redden. Na de start reden we in een groepje aardig door naar de voet van de Glandon. Daar begon het grote inhalen.. Doordat we zover achteraan konden starten, moesten we ontzettend veel mensen voorbij op deze klim van 20 kilometer.. Na ongeveer 8 km komt er een korte afdaling, daarna een heel steil stukje waar veel mensen omvielen. Dit zorgde wel een beetje voor wat vertraging.. Een eindje verder raakte ik Maarten kwijt, maar die zag ik weer op de top, hij was er een paar minuten eerder. Na 2 uur stonden we op de top van de Glandon. Ik werkte een gelletje naar binnen, echt eten bleek lastig, en we gingen rustig afdalen. Ondanks dat deze afdaling geneutraliseerd was, waren er veel renners die risico’s namen, hierdoor lagen er her en der wat gehavende mensen op straat.. Na deze afdaling kwam er een stuk van ongeveer 35 km naar de voet van de Telegraphe. Ik wilde hier graag hard doorrijden met een groepje, maar er waren niet veel mensen die dat deden. Gelukkig konden we na een tijdje aanpikken bij een groepje en reden we in een goed tempo naar de volgende Col. Deze is 12 km lang. Het eerste stuk kwam ik nog niet zo goed in mijn ritme en moest ik Maarten laten gaan. Na 5 km ging het ineens superlekker en reed ik heel hard omhoog.. Ik haalde Maarten in en daarbij honderden anderen! Bovenop was een kraantje, het was er erg druk, maar ik moest toch water hebben.. Daarom toch in de rij. Maarten arriveerde 10 minuten later en ik vulde ook zijn bidons. Helaas wat vertraging hierdoor, maar ja. Na 3.45 uur daalde ik af, op weg naar de volgende Col, de Galibier.. Dit is echt een zware klim van 17 km. De eerste kilometers gaan nog wel, maar de laatste kilometers zijn echt steil. Het ging wel erg goed en ik bleef maar mensen inhalen, ook veel mensen die in een andere startgroep waren gestart. Maarten kon helaas niet bijblijven. Na 5.30 uur stond ik op de top, mijn benen begonnen het goed te voelen! Nu een hele lange afdaling van 40 kilometer. De eerste 8 waren erg steil, gelukkig ging het goed, stukken beter dan de dinsdag ervoor. De afdaling van de Lauteret was niet echt fijn, er stond veel wind en in die afdaling zijn een aantal tunnels. Aangezien de weg niet is afgezet voor verkeer, is het soms best gevaarlijk. Ik reed hard door en kwam gelukkig zonder kleerscheuren beneden. Nu alleen de Alpe nog! Ik had Maarten beloofd een sms te sturen onderaan de Alpe, dus deed ik dat maar.. Op dat moment was ik 6.45 uur onderweg. Als ik de Alpe nu in 1.15 op zou rijden, zou ik onder de 8 uur blijven… Gelletjes naar binnen werken en gaan! Deze klim is 14 kilometer lang en de eerste 4 km zijn echt steil en zwaar. Ik begon het echt moeilijk te krijgen, en mijn hartslag ging niet goed meer omhoog. Voor mijn gevoel ging ik tergend langzaam, maar het bleek mee te vallen. In alle bochten stonden renners stil die niet meer konden, maar ik mocht van mezelf niet afstappen om even bij te komen, doorrijden! De 8 uur haalde ik nét niet, 8 uur en 3 minuten! Voor mij allereerste cyclo helemaal niet slecht, het leverde me een 9e plaats op in mijn categorie en een goud certificaat. Achteraf gezien was ik 7e geweest als ik net 10 minuutjes sneller was, maar ja, dat is achteraf. Als ik kijk naar de tijd van de eerste vrouw, moet ik nog veel vooruitgang boeken om daar in de buurt te komen. Wat is zij goed! Maar ik weet zeker dat ik nog veel vooruitgang kan boeken in deze discipline. Het was ontzettend gaaf (maar ook gruwelijk zwaar), en ik wil meer Gran Fondo’s (cyclo’s) gaan rijden in de toekomst. Maarten kwam vanwege wat fysieke problemen een uurtje later dan ik aan bij de finish.

Volgend jaar wil ik me meer gaan toeleggen op deze discipline, en zal ik hiervan verslagen op mijn website zetten.



Eerder...

Zoekresultaten

 

Blog

Archief

Sponsor

Nieuwsbrief

Schrijf u in voor de nieuwsbrief

Copyright © 2012 - 2019 Manieu Internet Services